· 

Diabetes uitleggen aan kinderen

Al acht jaar lang ben ik trotse tante van een meisje en al bijna vier jaar lang ook van een jongetje. Mijn nichtje komt nu op een leeftijd dat ze dingen echt gaat begrijpen. Zo vraagt ze ook steeds vaker aan mij waarom ik moet prikken en waarom ik al die apparaatjes bij mij draag. Ik wilde haar nu dan ook graag uitleggen wat haar tante echt heeft. Ik maakte er een verhaaltje van. Door middel van dit verhaaltje werd het mij vroeger ook uitgelegd. 

Ik wil dit verhaaltje graag met jullie delen. Misschien hebben jullie er wat aan. 
Bij het verhaal gebruikte ik een afbeelding. Deze kun je via de volgende link bekijken: https://goo.gl/images/Hy2edX

Diabetes
In ieder zijn lichaam zitten kluisjes. In deze kluisjes word al het suiker wat we eten verwerkt tot energie. Hierdoor kunnen we rennen, spelen, klimmen enzovoorts. De suikers die wij eten komen via onze mond ons lichaam binnen. Wanneer de suikers aangekomen zijn in onze bloedvaten is het de bedoeling dat de suikers in de kluisjes worden gestopt. Zoals je misschien wel weet heb je voor het openen van een een kluis een sleutel nodig. Deze sleutels maakt jouw alvleesklier. In jouw alvleesklier zitten de eilandjes van Langerhans. Deze zorgen ervoor dat de sleuteltjes vrijkomen en zo de kluisjes kunnen openen. De suikers kunnen nu de kluisjes in en verwerkt worden tot energie. Zo blijf jij gezond en kun je naar school, leren, spelen enzovoorts. 

Bij iemand met diabetes, zoals ik, gaat er iets verkeerd in het lichaam. Wanneer ik suikers eet komen deze, net zoals bij jou, in mijn bloed terecht. Alleen de eilandjes maken voor mij geen sleuteltjes aan. Hierdoor blijven de kluisjes dicht en blijven de suikers in mijn bloed. Ze kunnen nu niet verwerkt worden tot energie. Hierdoor word ik erg ziek. 

Gelukkig hebben de dokters zelf sleuteltjes gemaakt! Deze sleuteltjes gaan via het apparaatje en een slangetje mijn lichaam in. Zo gaan ook mijn kluisjes open en word ik niet ziek. Af en toe moet ik even kijken of ik meer of minder sleuteltjes nodig heb. Dan prik ik in mijn vinger of scan ik met mijn telefoon. Als ik zie dat ik veel suiker in mijn bloed heb dan geef ik via het apparaatje meer sleuteltjes aan mijn lichaam. En wanneer ik zie dat ik te weinig suiker heb ik mijn lichaam dan zorg ik ervoor dat ik even geen sleuteltjes geef aan mijn lichaam. 

Mijn nichtje snapte het verhaal best wel goed. Ik werk zelf met jonge kinderen van 2 tot 4, maar aan deze doelgroep vind ik het erg lastig om uit te leggen wat ik nou echt heb. Dat is net wat te moeilijk voor ze om te begrijpen. Ik zeg dan altijd dat ik een pompje heb met medicijnen, zodat ik niet ziek word. Dat is meestal al genoeg informatie voor deze doelgroep. 

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen en het misschien zelf ook wel gaan gebruiken om het een kind uit te leggen. Ik ben benieuwd!

Liefs,
Devlin 

Reactie schrijven

Commentaren: 0