Wereld diabetes dag

Afgelopen week was het wereld diabetes dag. Dit leek mij een mooi moment om te beschrijven wat diabetes hebben voor mij betekent. 

Ik heb diabetes type 1 sinds mijn negende. De eerste maanden besefte ik het allemaal nog niet zo. Ik vond het wel vervelend dat ik zoveel moest prikken en spuiten en dat ik niet meer “zomaar” een snoepje of koekje mocht eten. Pas na een aantal maanden besefte ik me dat dit voor altijd zo zou blijven ..

De eerste jaren heb ik me er niet zo mee bezig gehouden. Ik heb eigenlijk gewoon een onbezorgde kindertijd gehad. Pas toen ik een jaar of 16 was besefte ik me wat het nou echt allemaal inhield. Diabetes is namelijk niet alleen maar even prikken en spuiten voor elke maaltijd .. Nee het is veel meer dan dat! Diabetes is een baan die 24/7 doorgaat. Elk moment van de dag ben je met je waarden bezig. Zit ik nu hoog? Zit ik nu laag? Waardoor komt het? Komt het door die verkoudheid of door dat extra taartje? Komt het door die wandel of fiets tocht? Moet ik nu wat eten? Hoeveel koolhydraten moet ik nemen? Of moet ik extra insuline geven en hoeveel dan? Ik ga zo een stukje wandelen, moet ik mijn pomp stop zeggen om een hypo te voorkomen? Deze vragen spoken 24/7 door mijn hoofd. 

Met die vragen heb ik leren leven. Ik onderneem leuke dingen en ga met veel plezier naar mijn werk. Maar toch is het altijd belangrijk om die vragen te blijven stellen en beantwoorden. Want ga ik bijvoorbeeld een drankje drinken, dan moet ik hierop inspelen. Moet ik een hele dag lopen in een pretpark of ga ik uitgebreid uit eten? Ook dan moet ik erop inspelen. Ook op mijn werk ben ik er steeds mee bezig. Als ik een dag werk dan zet ik mijn pomp zachter dan op mijn vrije dag. Dus ook dan speel ik erop in. 

Kortom, diabetes is veel werk. Dit is wat veel mensen niet zien. Veel mensen weten niet precies wat het inhoud en dat is maar goed ook, want dat betekent dat hun niks met deze ziekte te maken hebben. 

Ik heb met deze ziekte leren leven en dat gaat prima! Ik kan eigenlijk doen waar ik zin in heb. Natuurlijk ben ik er altijd mee bezig, maar het is een ziekte waar je “normaal” mee kan leven en daar ben ik al erg blij mee. Ik probeer er altijd maar zo positief mogelijk naar te kijken. 


Reactie schrijven

Commentaren: 0